|
|
|
|
|
|
|
|
Nehargil
DNEVNIČKE BELE�KE
Bele�ka 46 - 13.01.2011 O obredima sadr�ajno ili simbolički Kalendar, matematika i astronomija nisu bitni za crkvu
Pitanje kalendara uobicajeno se postavlja uoči obele�avanja Julijanske Nove godine koja po ovom kalendaru počinje za sve pravoslavne crkve koje vreme računaju prema kalendaru sastavljenom u doba Julija Cezara, zanemarujući astronomsku razliku od 13 dana, nastalu tokom vekova. Julijanski kalendar, koji primenjuju Ruska, Srpska i Gruzijska pravoslavna crkva, Jerusalimska patrijar�ija, Sveta Gora i Ruska zagranična crkva, prihvatile su 46. godine, crkve i na Istoku i na Zapadu i po�tovale ga do pred kraj XVI veka.
Reformu je izvr�io papa Gregorije XII, koji jednostavno naredio da se u
kalendar, umesto 4. oktobra, upi�e 15. oktobar 1582. godine.
Petar Veliki je tada odbacio vizantijski kalendar kao zvanični kalendar
Carevine i, sledeći evropske uzore, proglasio je reformu. Gregorijanska godina je du�a od prirodne za 26. sekundi, pa se jedan dan dodaje svake 3.323. godine. Najtačnije re�enje do sada dao je veliki srpski naučnik, profesor nebeske mehanike Milutin Milanković, prema kome je odstupanje samo dve sekunde, pa je za upisivanje jednog dana potrebno da protekne 43.200 godina (ovo je inače broj godina koliko prema učenju Veda traje jedna Juga, veliko razdoblje). Milanković je svoj predlog izneo na Saboru pravoslavnih u Carigradu 1923. godine, kada je uva�ena očigledna gre�ka Julijanskog kalendara, ali i praktični razlozi pravoslavnih crkava i posebno najveće među njima Ruske pravoslavne crkve, koje opravdano strahuju od mogućeg raskola. Imajući u vidu lo�e iskustvo Bugarske, Rumunske i Grčke pravoslavne crkve, koje imaju problem sa pokretom starokalendaraca koji se zala�u za stara ortodoksna pravila vere ustanovljena na Prvom Vaseljenskom saboru, �to podrazumeva i bezuslovno dalje kori�ćenje Julijanskog kalendara. Carigradski sabor je tada uva�io činjenicu da ima 150 miliona pravoslavnih Rusa, da raskol zbog kalendara ne bi bio po�eljan, kao i da su matematika i astronomija periferne za crkvu. Dakle, crkva je jasno ovde naznačila, u prenesenom smislu, da politika za njih ima prioritet ispred po�tovanja prirodnog Poretka stvari i Ustrojstva na kojem počiva čitava Vaseljena. Srpska pravoslavna crkva, takođe, se susreće s problemom tradicionalista koji ne dopu�taju nikakve promene, pa bi i promena kalendara naglasila već postojeće probleme sa zilotima, koji se zala�u za striktnu primenu pravila, ne priznajući da je crkva "�iv organizam" koji zahteva i sklad sa novim vremenom. Znači li ovo da crkveni tradicionalisti smatraju da je crkva "mrtva stvar", ako već nije "�iv organizam"? Praznik rođenja Isusa, koji je prema Jevanđelju rođen 25. decembra, pravoslavni koji po�tuju Julijanski kalendar obele�avaju uobičajeno 13. dana kasnije, odnosno 7. januara. Ovo je zapravo praznik Mladog Sunca, po�tovan i proslavljan u svim starim kulturama. Sunce, simbolički, umire 22. decembra u vreme Zimskog solsticijuma (Kratkodnevica) kada dosti�e najni�u tačku u svom kretanju ka jugu. Tada se, zbog prividnog kretanja posmatranog sa Zemlje, događa jedan fenomen, zastoj u kojem se Sunce nalazi tačno ispred sazve�đa Ju�ni Krst i koji traje tri dana. Nakon ovog fenomena Sunce počinje da se uzdi�e ka horizontu i 25. decembra se pomera za jedan stepen severno. Rađanje Sunca najavljuje Sirijus, najsjajnija Zvezda na Istoku, 24. decembra koju prate tri najsjajnije Zvezde iz sazve�đa Orion (Tri Kralja, kako ih nazivaju stari narodi) u istoj ravni, pokazujući pravac ka mestu izlaska (rađanja) Sunca, Kralja nad Kraljevima. Ovaj prirodni fenomen simboličkog umiranja Sunca, razapinjanja na krst, boravak tri dana u Tami i ponovno pojavljivanje je motiv uskrsnuća koji se vezuje za proslavljanje svih solarnih bo�anstava. Međutim uskrsnuće Sunca se praznuje tek u proleće, tačnije od Prolećne ravnodnevice kada dani postaju du�i, odnosno kada Svetlost konačno nadjačava Tamu. Prema crkvi, Uskrs čiji se datum, navodno, određuje prema prirodnom kalendaru, pada u prvu nedelju Punog Meseca posle Prolećne ravnodnevnice, posle jevrejske Pashe, rimokatolici i pravoskavni opet slave u različito vreme, a u tome veliki uticaj ima istočno i zapadno shvatanje hri�ćanske dogme. Stari narodi su ovaj dan proslavljali u noći - danu prvog Punog Meseca posle Prolećne ravnodnevice kada se, kako se smatralo, otvaraju sva Nebesa i kada je mogiće op�titi sa svim Bogovima i drugim Duhovima. To je bio dan konačne pobede Svetlosti nad Tamom. U drevnom Sumeru ovi dani od Prolećne ravnodnevice, nazivani su imenom Zagmuk. Sve ljudske civilizacije imale su svoje kalendare i ti su kalendari bili odraz njihovog načina mi�ljenja i shvatanja nastanka sveta, kosmosa i odnosa među ljudima. Onaj ko se drzne i odvoji od prirodnog Poretka, Uzroka Svih Stvari, onih koje jesu da jesu i onih koje nisu da nisu, osudio je sebe na smrt du�e, na izop�tenje iz �ivog Organizma Vaseljene. Crkva ne slavi ni�ta, jer je ljude odvojla od Ustrojstva prirodnog toka stvari u danima u kojima se oni slede. Pokrala je i kao svoje prisvojila praznovanje Drevnih Svetinja izmeniv�i im i vreme i ime, ne bi li tako pokorila narode. Svoje za slavljenje crkva nema ni�ta do pominjanja svojih "svetitelja", ljudi koji u velikom broju slučajeva behu vladari, krvnici, silnici i zločinci. Ko istoriju ume da čita, zna o čemu govorim. Zato se u potpunosti sla�em sa ovim najtvrđim crkvenim tradicionalistima da crkva nije "�iv organizam". O, zaista su u pravu, crkva je "mrtva stvar".
|
|
|
|
|
 |
||
|
Sva prava rezervisana Copyright � 2011 by Alexandar Thorn Poslednje izmene: 25-01-2013 01:25 |
